George Balanchine
Najważniejsze role
George Balanchine (1904–1983) — Ojciec baletu neoklasycznego
Giorgi Balanchiwadze urodził się 22 stycznia 1904 roku w Sankt Petersburgu, jako syn gruzińskiego kompozytora. W wieku dziewięciu lat został przyjęty do Cesarskiej Szkoły Baletowej. Równocześnie studiował fortepian i kompozycję w Konserwatorium — ta podwójna formacja stała się fundamentem jego rewolucyjnego podejścia do choreografii.
Od Ballets Russes do Ameryki
W 1924 roku wyjechał z ZSRR i już nigdy nie wrócił. Diagilew zaangażował go do Ballets Russes i uprościł jego nazwisko. Apollo z 1928 roku uważany jest za narodziny neoklasycyzmu w balecie. W 1933 roku na zaproszenie Lincolna Kirsteina wyjechał do USA, gdzie rok później współzałożył School of American Ballet.
New York City Ballet
W 1948 roku powstał New York City Ballet, który Balanchine prowadził przez ponad trzydzieści pięć lat, tworząc ponad 465 choreografii. Serenade, Agon, Jewels, Dziadek do Orzechów — każde z tych dzieł na nowo definiowało granice baletu. Jego filozofia była rewolucyjna: balet to sztuka ruchu, nie opowiadania historii.
Szczególna współpraca z Igorem Strawińskim stanowi osobny rozdział w historii sztuki dwudziestego wieku. Obaj artyści, urodzeni w Rosji, osiedleni w Ameryce, łączyli geniusz muzyczny i choreograficzny w sposób bezprecedensowy.
Balanchine zmarł 30 kwietnia 1983 roku w Nowym Jorku. Jego spuścizna żyje — NYCB nadal tańczy jego balety, a School of American Ballet kształci kolejne pokolenia tancerzy.
Galeria
