Opera Krakowska

Historia

Opera Krakowska to jedna z najważniejszych scen operowych w Polsce, z tradycją sięgającą 1628 roku. Współczesna instytucja powstała w 1954 roku dzięki inicjatywie Towarzystwa Przyjaciół Opery — pierwszym spektaklem było „Rigoletto" Verdiego (13 października 1954). Przez ponad pół wieku Opera nie miała własnej siedziby.

W 2002 roku rozpisano konkurs architektoniczny, który wygrał krakowski architekt Romuald Loegler. Budowę nowego gmachu przy ul. Lubicz 48 rozpoczęto w 2004 roku, a otwarcie nastąpiło jesienią 2008 — to pierwszy gmach operowy zbudowany w Polsce po 1989 roku.

Budynek i działalność

Gmach mieści salę główną na 764 osoby ze sceną o powierzchni 443 m², scenę kameralną na 180 miejsc oraz rozbudowane zaplecze techniczne. Zabytkowa dawna ujeżdżalnia z półokrągłym dachem została wpisana w nową bryłę. Opera słynie z inscenizacji plenerowych — m.in. „Madama Butterfly" w Kopalni Soli w Wieliczce i „Tosca" z Wawelem w tle. Rocznie prezentuje ok. 200 przedstawień przy frekwencji na poziomie 98%.